Βασιλικος

Ο γνωστός σε όλους μας βασιλικός (Ώκιμον το βασιλικόν) είναι αρωματικό φυτό και είναι γνωστό από την αρχαιότητα για τις θεραπευτικές του ιδιότητες, όπως αναφέρει ο Διοσκουρίδης.

Είναι φυτό που ανήκει στο γένος ώκιμου της οικογένειας των χειλανθών, με μυρωδάτα φύλλα, γλυκός, με δριμεία γεύση, ελαφρός, πικρός και ξηρός. Συναντιέται σε πολλές ποικιλίες, όπως π.χ. πλατύφυλλος, σγουρός, μικρόφυλλος, σαραντάφυλλος κλπ. Είναι φυτό μονοετές με λεία, λίγο κυρτά πράσινα ή κόκκινα και μικρά λευκά λουλούδια το καλοκαίρι, τα οποία δίνουν μικρούς, μαύρους σπόρους. Περιλαμβάνει πολλά είδη, αλλά στην Ελλάδα καλλιεργούνται ο βασιλικός ο πλατύφυλλος, ο κατσαρός, ο μεγαλόφυλλος και ο μελανόφυλλος.

Το όνομά του προέρχεται από τη λέξη "βασιλεύς" και φανερώνει την εκτίμηση που έτρεφαν για αυτόν οι αρχαίοι λαοί. Ο βασιλικός που κατάγεται από την Ινδία θεωρείται από τους Ινδούς ιερός, και καλλιεργείται έξω από τους ναούς. Επίσης καλλιεργείται και στην Βρετανία από τον 16ο αιώνα. Στην Ελλάδα θεωρείται επίσης ιερό και κανένα δεν έχει αγαπηθεί τόσο πολύ από τον λαό, γιατί κατά την παράδοση φύτρωσε στο μέρος που είχε ταφεί ο Τίμιος Σταυρός, και με το άρωμά του οδήγησε την Αγία Ελένη στην ανακάλυψή του. Ο λαός τον ύμνησε με πολλά δημοτικά τραγούδια και παροιμίες. Μερικοί λαοί τον συνδέουν με το μίσος και την ατυχία, ενώ άλλοι τον θεωρούν σημείο αγάπης.

Ο βασιλικός κατάγεται από την Ινδία όπου ήταν ιερό φυτό αφιερωμένο στον Κρίσνα και τον Βισνού. Ωστόσο από την αρχαιότητα μεταφέρθηκε στην Ευρώπη όπου έγινε πολύ δημοφιλής στην λεκάνη της Μεσογείου. Στην Ελλάδα το έφερε ο Μέγας Αλέξανδρος, όταν από την εκστρατεία του στις Ινδίες μεταξύ των άλλων έφερε και το του βασιλέως φυτό. Οι αρχαίοι Έλληνες δεν εκτιμούσαν το φυτό καθώς πίστευαν ότι οι σκορπιοί προτιμούσαν να φωλιάζουν κάτω από τις γλάστρες του και ότι η έντονη μυρωδιά του ήταν είδος κατάρας. Τον θεωρούσαν λοιπόν σημάδι θανάτου. Αντίθετα οι Ρωμαίοι το θεωρούσαν ερωτικό φίλτρο, σημάδι αγάπης και φυλακτό. Οι Αιγύπτιοι τον χρησιμοποιούσαν μαζί με άλλα φυτά στις ταριχεύσεις και οι Γαλάτες το χρησιμοποιούσαν σε τελετές εξαγνισμού μαζί με νερό πηγής. Πιθανόν από εκεί να κρατάει τις ρίζες του και το χριστιανικό έθιμο του αγιασμού με τον βασιλικό. Οι νεοέλληνες αντίθετα με τους προγόνους τους εκτιμούν το φυτό και πιστεύουν ότι απωθεί τα κουνούπια. Το χρησιμοποιούν μάλιστα πολύ στην μαγειρική. Ο βασιλικός χρησιμοποιείται στην κηπουρική, την αρωματοποιία, την μαγειρική, την ζαχαροπλαστική και σαν θεραπευτικό υλικό.

Χρησεις:

Εσωτερική: το ρόφημα καταπραΰνει τους σπασμούς της κοιλιάς, τη νεύρωση στομάχου, τις ημικρανίες και βοηθά στη μνήμη. Τα φύλλα του φυτού βοηθούν στη δυσκοιλιότητα όταν φαγωθούν τρυφερά.

Τρόπος παρασκευής ροφήματος
αφέψημα: βράζουμε κλαδάκια και φύλλα βασιλικού και πίνουμε το αφέψημα χλιαρό.

Τρόπος παρασκευής σαλάτας
Παίρνουμε τρυφερά κλαδάκια φρέσκου βασιλικού τα κάνουμε σαλάτα με λάδι και τα τρώμε.

Εξωτερική: Γνωστό αντισηπτικό. Το βάφτισμα των φύλλων μέσα στο νερό για αρκετή ώρα έχει σαν αποτέλεσμα να μη μουχλιάζει το νερό αυτό. Γι' αυτό και ο βασιλικός χρησιμοποιείται από την Εκκλησία για τον αγιασμό του νερού.

Δενδρολιβανο

Το δενδρολίβανο, αυτός ο πρίγκιπας των αρωματικών φυτών της Μεσογείου, είναι γνωστό βότανο από την εποχή των Φαραώ! Πρώτα απ’ όλα είναι γενικό τονωτικό και διεγερτικό του οργανισμού και της καρδιάς (περιέχει εκτός των άλλων και καμφορέλαιο). Μέσα σε λίγες ημέρες μπορεί να τονώσει εξασθενημένους και καταπονημένους οργανισμούς, αλλά και το νευρικό σύστημα. Τονώνει, διεγείρει και ανεβάζει την διάθεση. Αν υπάρχουν ρευματικοί πόνοι τα αποτελέσματα είναι πολύ θετικά. Είναι διουρητικό, και δρα και κατά της ουρικής αρθρίτιδας. Η αντισπασμωδική του δράση το κάνει αποτελεσματικό στον βήχα, την αϋπνία και τη νευρικότητα. Είναι χολαγωγό και απομακρύνει τα τοξικά μέταλλα από το ήπαρ, έχει αντιοξειδωτική δράση αλλά και αντισηπτική. Τέλος, στα μαλλιά δίνει δύναμη και λάμψη και σε διαστρέμματα και χτυπήματα γρήγορη θεραπεία και ανακούφιση!

Πότε λοιπόν θα θυμηθούμε το δενδρολίβανο; Εκτός από τις σάλτσες, τις σούπες και το κρέας, θα το θυμηθούμε αρχικά όταν νοιώθουμε για οποιονδήποτε λόγο κουρασμένοι. Όταν έχουμε πόνους. Όταν έχουμε φουσκώματα ή δυσπεψία. Όταν κρυώσουμε ή έχουμε δύσπνοια, αλλά και όταν χτυπήσουμε ή στραμπουλήξουμε το πόδι μας ή το χέρι μας!!! Καλό είναι λοιπόν να έχουμε μια γλάστρα με αυτό το αγαπημένο ευεργετικό φυτό στο σπίτι μας, δεν νομίζετε;

Ρίγανη

Η ρίγανη είναι αρωματικό ποώδες , πολυετές, ιθαγενές και θαμνώδες φυτό της Μεσογείου και της Κεντρικής Ασίας . Στην Ελλάδα η ρίγανη είναι αυτοφυής και βρίσκεται σε ορεινές και βραχώδεις περιοχές είναι δε εξαιρετικής ποιότητος και θεωρείται η καλύτερη στον κόσμο.

Έχει ιδιότητες στομαχικές, τονωτικές, είναι αντισπασμωδική και εφιδρωτική, κατάλληλη κατά της ατονίας, της χλωρίωσης, του άσθματος, της δυσμοινόροιας.Τα πράσινα φύλλα της χρησιμοποιούνται κατά του στραβολαιμιάσματος. Άλλες χρήσεις της είναι κατά της δυσκοιλιότητας, του πόνου των μυών, των ρευματισμών, της χρόνιας βρογχίτιδας, του κοκίτη, της φυματίωσης των πνευμόνων κ.α. Το αιθέριο έλαιο της Ρίγανης (ριγανόλαδο) χρησιμοποιείται για των κατευνασμό των πόνων των χαλασμένων δοντιών και στην αρωματοθεραπεία για παρόμοιες περιπτώσεις, ενώ εξωτερικά για να σκοτώνει τις ψείρες.

Αρακας με μπεικον

Υλικα
μισο κρεμμυδι
2 καρότα
ι κιλο αρακας
μισο φλυτζ.βουτυρο
200γρ.μπεικον
μισο ματσακι μαιντανο ψιλοκομμενο
αλατι,πιπερι



Εκτελεση
Βραζουμε τον αρακα.Σωταρουμε σε ενα τηγανι με το βουτυρο, το καροτο που το εχουμε κοψει σε στρογγυλα φετακια μαζι με το ψιλοκομμενο κρεμμυδι.
Κατοπιν μολις ειναι ετοιμα τα ριχνουμε στο μισο ετοιμο αρακα.Σωταρουμε το μπεικον,μεχρι να γινει τραγανο και το ριχνουμε κι αυτο στον αρακα..Προσθετουμε αλατι και πιπερι